STRONA GŁÓWNA

ATLAS RYB

REGULAMIN SZKÓŁKI

REGULAMIN PZW

GALERIA

NASZ NARYBEK

O NAS

PROWADZĄCY

ZAJĘCIA

PORADY

KSIĘGA GOŚCI

FORUM SZKÓŁKI

KONTAKT

ARCHIWUM

FILMY

 

Ogólnie jesteś

o2u.pl - 
darmowe liczniki  

Licznik Online

 

Autor - Grzegorz Major

Logo Szkółki autorstwa Grzegorza Majora

 

ATLAS RYB

 

 

Amur biały

Amur biały

jest gatunkiem obcym dla naszej ichtiofauny. Pochodzi z Azji. Sprowadzony został do Polski w latach sześćdziesiątych z Ukrainy, gdzie jego aklimatyzacji dokonano w latach czterdziestych. Gospodarka rybacka wiązała duże nadzieje z tym gatunkiem, jak i innymi roślinożercami. Niestety, rola ich została przeceniona, zwłaszcza w wodach otwartych, gdzie w wielu przypadkach dokonały poważnych zniszczeń wśród roślinności i rybostanu. Nie osiąga w naszych wodach dojrzałości płciowej. Rozród następuje w sposób wymuszony w wylęgarniach. Żywi się przede wszystkim roślinnością zanurzoną i szuwarową, ale nie gardzi także bezkręgowcami. Rośnie szybko, osiągając w naszych wodach masę blisko 40 kg. W Polsce nie jest chroniony, ale jego atrakcyjność wędkarska nie podlega dyskusji. Złowienia 3- lub 4- kilogramowej ryby zazwyczaj się nie komentuje, a wyholowanie sztuki 10-kilogramowej nie jest wcale rzadkie. Amur jest rybą żerującą bardzo aktywnie na dużym obszarze, dlatego trudno jest mu przypisać jakieś konkretne łowisko. Jednak podczas żerowania robi sporo zamieszania, dzięki czemu dobry obserwator potrafi go szybko zlokalizować. Preferuje przynęty roślinne, owoce, gotowane ziemniaki, makaron i nasiona. Największe sztuki łowione są na kulki proteinowe, a także śliwki i listki sałaty, przez karpiarzy posługujących się specjalistycznym sprzętem.

Belona

Belona

Drapieżna ryba morska, o wydłużonym ciele i charakterystycznym dziobie. Osiaga masę do 1kg. i długość do 80cm. Żywi się drobnymi rybami i skorupiakami. Obszar występowania to Ocean Attlantycki, Może śródziemne, Bałtyckie i Czarne. Stadna ryba otwartego morza, podchodząca latem po tarle w pobliże brzegów.

Boleń

Boleń

występuje w dużych rzekach na terenie całego kraju, a także w części jezior przepływowych. Przebywa przeważnie na granicy nurtu i spokojnej wody, w okolicach wypłyceń. Rozród odbywa w kwietniu, na podłożu żwirowym, w miejscach o umiarkowanym nurcie. Odżywia się początkowo zooplanktonem, a następnie rybami, przede wszystkim uklejami. W naszych wodach jest jedynym przedstawicielem karpiowatych o typowo drapieżnym trybie życia. Charakteryzuje się szybkim tempem wzrostu, przy czym roczne przyrosty masy zwiększają się sukcesywnie z wiekiem. Osiąga przeciętnie około 50 cm długości przy masie ok.2 kg, ale łowiono już osobniki przekraczające 7 kg.

Brzana

zasiedla rzeki w środkowym biegu. W tych odcinkach była do niedawna gatunkiem przewodnim i dlatego wyróżniano je jako krainę brzany. Dziś jest gatunkiem wyraźnie zanikającym, ale trwają intensywnBrzana (Barbus barbus) zasiedla rzeki w środkowym biegu. W tych odcinkach była do niedawna gatunkiem przewodnim i dlatego wyróżniano je jako krainę brzany. Dziś jest gatunkiem wyraźnie zanikającym, ale trwają intensywne prace nad zwiększeniem jego liczebności. Tarło odbywa w dopływach większych rzek, na podłożu żwirowo-kamienistym, przebywając tam od kwietnia do lipca i składając ikrę w kilku porcjach. Żywi się fauną denną. Żyje około 13 lat, dorastając do 65 cm i osiągając masę 3 kg, choć łowiono już osobniki dochodzące do 8 kg.e prace nad zwiększeniem jego liczebności. Tarło odbywa w dopływach większych rzek, na podłożu żwirowo-kamienistym, przebywając tam od kwietnia do lipca i składając ikrę w kilku porcjach. Żywi się fauną denną. Żyje około 13 lat, dorastając do 65 cm i osiągając masęg, choć łowiono już osobniki dochodzące do 8 kg.

Certa

Certa

ciało srebrzyście ubarwione, płetwy szaro- niebieskie, jedynie na okres tarła parzyste przybierają kolor pomarańczowy. Krawędź brzucha uformowana w ostry kil. Pyszczek charakterystyczny, typowy dolny. Certa dorasta bez mała do 2 kg, przy półmetrowej długości. Przeciętnie łowi się egzemplarze mierzące do 30 cm. Wyglądem przypomina świnkę, która jednak dolne płetwy ma czerwone, ogonową czerwonawą, brzuch zaś w przekroju zaokrąglony, bez kila. Najwyraźniej różnią się pyszczkiem: wargi świnki są chrząstkowate, widziane od dołu mają zarys prostokątny; certy- zaokrąglone, raczej ryjkowate (jak leszczowe). Żywi się głównie bezkręgowcami wodnymi.

Dorsz

Dorsz

wątłusz ryba z rodziny dorszowatych, o dużym znaczeniu gospodarczym. Zamieszkuje wody północnego Oceanu Atlantyckiego i Spokojnego oraz i w morzach północnej Europy. Występuje w podgatunkach m.in.: Dorsz bałtycki , dorsz atlantycki , dorsz białomorski , d. kildyński .W Polsce mianem dorsza określa się zwykle trzy podgatunki dorsza atlantyckiego, z których najbardziej znanym jest dorsz bałtycki nazywany także pomuchlą. Osiąga długość do 1,5 m. Ubarwienie marmurkowe, brązowo-białe, brzuch i linia boczna barwy białej. Niezwykle płodny, składa do 9 mln ziaren ikry.

Flądra Flądra

Ryba charakteryzująca się asymetryczną budową ciała. Dorosłe ryby spoczywają na dnie morskim na lewym boku i w tej pozycji się poruszają. Lewe oko przemieszczone jest na prawą strone głowy ubarwienie lewa strona jasna, prawa ciemna.

Flądra mierzy przeciętnie 32-35 cm, chociaż zdarzają się osobniki dorastające do ponad 70 cm.

Głowacica

Głowacica

tułów walcowaty, głowa potężna, lekko spłaszczona. Barwa boków czerwona, u starszych osobników przechodząca w miedzianą. W naszych wodach dorasta do kilkunastu kilogramów przy przeszło metrowej długości; przeciętnie łowione osobniki nie przekraczają metra. Małe egzemplarze bywają mylone z pstrągami, od których głowacica różni się brakiem czerwonych lub różowych plamek na tułowiu i czarnych kropek na płetwach grzbietowej i ogonowej. Żywi się głównie rybami.

Jaź

Jaź

to ryba głównie rzeczna, choć występuje też w większych jeziorach części północno-wschodniej Polski. Trze się w kwietniu, na podłożu piaszczystym, wśród zeszłorocznej roślinności. Odżywia się roślinami, larwami owadów, mięczakami i stawonogami. Osiąga zazwyczaj masę 2 kg przy długości ciała ok. 50 cm, łowiono już jednak osobniki 5-kilogramowe.Jest to ryba praktycznie wszystkożerna, penetrujące całą przestrzeń wodną. Możemy ją podejść w miejscach typowych dla innych ryb, jednak należy jej szukać raczej w miejscach niedostępnych z brzegu, porośniętych i dobrze osłoniętych. W połowach jazia skuteczna jest metoda gruntowa i muchowa, a także spinning. Najważniejszą sprawą jest jednak dobór odpowiednio lekkiego zestawu i bardzo delikatne, umiejętne podawanie przynęty, zarówno naturalnej, jak i sztucznej.

Jazgarz

Jazgarz

jest pospolity na całym obszarze Polski. Zamieszkuje najchętniej jeziora, a także zbiorniki zaporowe, zalewy morskie, rzeki i starorzecza. Rozród odbywa od połowy kwietnia do końca maja, składając ikrę w dwóch lub trzech porcjach na roślinności lub mineralnym dnie. Żywi się fauną bezkręgową i rybami. Dorasta do 20 cm długości i 50 gramów masy. Żyje kilka lat, najdłużej w zalewach morskich, osiągając tam największe rozmiary. W gospodarce rybackiej uznawany jest za konkurenta innych ryb. Nie podlega żadnym formom ochrony. Bywa utrapieniem wędkarzy, gdyż bierze bardzo łapczywie, nie dopuszczając do przynęty innych ryb. Atakuje przede wszystkim białe i czerwone robaki. Łowiony jest także spod lodu na mormyszkę.

Jelec

Jelec

żyje w strumieniach i rzekach o silnym prądzie od krainy pstrąga do krainy leszcza. Żywi się owadami i ich larwami, mięczakami, ikrą, narybkiem i częścią roślin. Tarło odbywa od marca do czerwca. Jaja składa na roślinach i korzeniach albo na żwirowym dnie. Dojrzałość płciową osiąga w 3-4 roku życia. U samca występuje w okresie rozmnażania wysypka tarłowa. Jelec jest bardzo podobny do klenia. Łuski jelca są jednobarwne i bez ciemniej obramówki, otwór gębowy ma mniejszy od klenia. Długość 20-35 cm waga do 25 g, Grzbiet barwy czarnoniebieskiej z metalicznym połyskiem, boki i spód ciała białożółtawe o słabym połysku. Płaetwy na ogół blade, żółtawe lub lekko pomarańczowe, tylko płetwa grzbietowa i ogonowa są zwykle intensywniej zabarwione.

Karaś Srebrzysty

Karaś srebrzysty

występuje na obszarze całego kraju. Spotyka się go w dość bystrych rzekach, których nie zasiedla karaś pospolity. Tarło odbywa na przełomie maja i czerwca równocześnie z karpiem lub karasiem pospolitym. W naszych wodach występują prawie wyłącznie samice, plemniki innych gatunków ryb są konieczne do pobudzenia rozwoju jaj, z których wykluwa się nowe pokolenie samic „japończyka” (karaś srebrzysty pochodzi z Dalekiego Wschodu). Odżywia się skorupiakami planktonowymi, larwami owadów, mięczakami i pokarmem roślinnym. Wędkarski rekord Polski z 1996 r.: 52 cm i 3,9 kg.

Karaś złoty

Karaś złocisty

tułów tarczowaty: silnie spłaszczony bocznie, wypukłe zarówno grzbiet, jak i brzuch. W wodach ubogich w pokarm tworzą się smukłe formy głodowe. Długa płetwa grzbietowa sięga krawędzią nasady ogonowej, gdzie znajduje się charakterystyczny ciemny pas, mniej widoczny u osobników dorosłych. Barwa ciała brązowo- żółta, skąd dopełnienie nazwy: złocisty. Dorasta do 3 kg przy pół metra długości; przeciętnie łowione egzemplarze rzadko przekraczają 20 cm. Cechą najwyraźniej odróżniającą od dość podobnego karpia pełnołuskiego jest brak wąsików. Żywi się drobną fauną denną, z rzadka pobiera pokarm z powierzchni wody.

Karp lustrzeń

Karp lustrzeń

karp królewski (dawniej karp galicyjski) – odmiana wyhodowana w Polsce, w Kaniowie[4], silnie wygrzbiecone ciało oraz rząd dużych łusek wzdłuż linii bocznej i w okolicach głowy

Karp pełnołuski

Karp Pełnołuski

silny i wygrzbiecony karp pełnołuski jest podobnie jak odmiany efektem długoletniej selekcji prowadzonej przez hodowców. Podobnie jak karp dziki, od którego pochodzi ma bezłuską głowę i pokryte łuskami całe ciało, a jego kolor bywa rożny. Może osiągnąć masę 36 kg i długość około 1 m.

kiełb

Kiełb

występuje często w Europie, tworząc wiele podgatunków. Występuje w różnych wodach:rzekach nizinnych,jeziorach zaporowych, stawach i strumieniach górskich. Można też go spotkać w mocno zasłodzonej wodzie morskiej, czyli na północy i wschodzie Bałtyku. Ogólnie kiełb wymaga czystej i niezbyt zimnej wody o umiarkowanym prądzie,kamienistym lub piaszczystm dnie.Tarło kiełbia trwa od kwietnia do czerwca. Samica składa w 3-4 porcjach 800-300 jaj sklejonych w pakiety. Po 6-20 dniach wylęgają się młode, które przebywają w pobliżu tarliska i żywią się zooplanktonem.Dojrzałość płciową kiełb osiąga w 2-3 roku życia i jest to najczęściej maksymalny wiek. Kiełb nie ma większego znaczenia gospodarczego. Długość i masa ciała: 10-17cm; 20g

Kleń

Kleń

to ryba preferująca dość bystry nury i natlenioną wodę, występująca w większości rzek Polski w ich biegu górnym i środkowym. Wyróżnia się dwie formy klenia: wysokogrzbietową i niskogrzbietową. Pierwsza występuje w wodach nizinnych, druga w podgórskich. Tarło odbywa w maju i czerwcu na podłożu mineralnym. Kleń jest wszystkożerny, preferuje jednak pokarm roślinny. Większe osobniki są już typowymi drapieżnikami. Osiąga masę około 4 kg przy długości ciała 70 cm.

Krąp

Krąp

ma zasięg występowania podobny jak leszcza. Rozród odbywa się po tarle swego większego krewniaka, na początku czerwca, w wodach przybrzeżnych porośniętych roślinnością miękką. Jaja składa w 2-3 porcjach. Dość często tworzy krzyżówki z leszczem, wzdręgą i ukleją. Żywi się fauną denną i przybrzeżną. Tempo wzrostu jest jednak powolniejsze niż u leszcza, ale dorównuje mu długowiecznością. Przeciętnie dorasta do 30 cm długości i 0,5 kg, bardzo rzadko osiągając masę kilograma.

Leszcz

Leszcz

jest gatunkiem wszędobylskim i bardzo licznym. Spotyka się go prawie we wszystkich naszych rzekach i zbiornikach. Najchętniej przebywa w ciepłych i żyznych jeziorach oraz rzekach o leniwym nurcie. Odbywa tarło od końca kwietnia do czerwca. Do rozrodu wybiera miejsca porośnięte roślinnością na rzecznych łachach lub płyciznach jezior o podłożu mulistym. Obserwowane są wędrówki tarłowe leszcza. Samce w okresie rozrodu przybierają szatę godową, między innymi w postaci tzw. wysypki perłowej na głowie. Pokarm dorosłych ryb stanowią organizmy przydenne i denne: różne formy rozwojowe owadów i skorupiaków, a także martwa materia organiczna. Rośnie szybko i jest długowieczny. Łowiony jest przez cały sezon – również spod lodu. Osiąga długość ciała do 80 cm i masę ponad 6 kg. Nie podlega ochronie.

Lin

Lin

żyje w płytkich jeziorach, stawach i wolno płynących rzekach, wśród zanurzonej roślinności łach, zatoczek i starorzeczy. Wykazuje dużą odporność na niekorzystne warunki środowiskowe, unika jednak wód kwaśnych. Rozród odbywa od czerwca do sierpnia w temperaturze 19-20 stopni C, składając ikrę na roślinach. Żywi się początkowo planktonem, potem przechodzi na skorupiaki, mięczaki i inne bezkręgowce. Wzrost długości ciała lina jest największy w pierwszym roku, potem systematycznie spada. Przyrost masy ciała jest największy w pierwszych 7 latach, potem maleje. Żyje do 15 lat. Średnio dorasta do 35 cm długości i 1 kg masy, ale łowiono już osobniki blisko 5-kilogramowe.

Lipień

Lipień

występuje w dopływach górnej Wisły i Odry, a także w rzekach pomorskich. Jest bardzo atrakcyjny dla wędkarzy, stąd dokonywane są liczne próby wsiedlenia go do wód poza naturalnym zasięgiem występowania. Część takich introdukcji kończy się powodzeniem. Rozród odbywa od marca do maja, we fragmentach nurtu o dnie żwirowym. Odżywia się pokarmem zwierzęcym: larwami i dorosłymi owadami przysiadającymi na wodzie. Żyje około 5 lat, nie przekraczając masy 1,5 kg i 55 centymetrów długości, przy czym już 40-centymetrowa ryba uznawana jest za godne trofeum.

 

 

Strona stworzona przez      Szkółka Sumik